XXII Niedziela Zwykła — 29 sierpnia;

Dzisiejsze teksty Pisma św. mówią nam – w największym skrócie – o umiejętności nieprzeceniania samego siebie, czyli o pokorze.

Przypominają człowiekowi wierzącemu, że jedyną i pełnoprawną instytucją do ostatecznego oceniania życia i działalności człowieka, jest sam Bóg.

Tylko Bóg jest sprawiedliwy i w swej ocenie odda każdemu to, na co zasługuje. Jego osąd nie będzie tendencyjny, ani pobieżny i uwarunkowany różnymi racjami zewnętrznymi. Bo tylko Bóg zna tajniki każdego ludzkiego życia i zna je lepiej i dokładniej, niż my sami. Dla Boga tajemnice nie istnieją.

Pomyślmy tylko o próbach wypowiadania sądów i opinii o sobie samych i pokusie oceniania bliźnich.

Księga Syracha przekazuje nam wezwanie do pokory: „O ile wielki jesteś, o tyle się uniżaj...”.

A Chrystus w dzisiejszej przypowieści przestrzega: „Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony”.

To nie zawsze sprawdza się tu na ziemi, ale na pewno realizuje się w obliczu Boga. Zdumiewająca jest pedagogika Jezusa, który w tak niewielkim i zwyczajnym urywku dzisiejszej Ewangelii zwraca uwagę na sprawy tak doniosłe.